+ Konuyu Yanıtla
5 sonuçtan 1 --- 5 arası gösteriliyor

Konu: Biz homurdanan bir topluluğuz!...

  1. #1

    Biz homurdanan bir topluluğuz!...

    [B]Hiçbir şey değişmedi...Hiçbir şey...

    Yine grizu patlaması...Tam 13 ananın evine ateş düştü yeniden...Dün normal diyenler bugün anarmol dedi ve tutuklamalar oldu...

    İşte bu güzel ülkede eve ekmek götürmenin bedeli bu...Ailesi gencecik evladının madende çalışmasını istememiş.Daha önce amcayı kurban etmişler kara elmasa...İş bulamamış ve tüm itirazlara rağmen madene koşmuş,ateşe uçan kelebekler gibi...

    Tam bir hafta önce maden denetlenmiş ve onaylanmış.Şimdi madene dair bir sürü kusur sayıyorlar.Dün denetleyenlerin bugün lokmalar boğazlarından rahatça geçti mi acaba?

    Geçer...Deprem yaşadık ne değişti?İnşaatları yine kendi içindeki kurumlar denetliyor...

    İnsan ucuz bu köle pazarında...

    Amerikalı bir müslümanı dinledim.Dedi ki tüm Amerikada o kölelik,itilmişlik ve ayrımcılığın yüreğine işlemediği bir tane bile zenci yoktur.İçimize,bilincimize işlemiş...

    Fazilet dönemiydi...

    Ekibimizle il kurmaya gidiyoruz.İki arkadaş Tokad'a biz ise Çorum'a...Hava çok soğuk kar yağıyor,yollar buz kesmiş.Yolda otobüs bozuldu ve bir dinlenme tesisine zorunlu konuk olduk.Hava öyle soğuk ki,dinlenme tesisi o kadar soğuk...Gece saat 23:30...Bekliyoruz...

    Bayanlarla oturduk sohbet ediyor bir taraftanda zangır zangır titriyoruz...Saatler saatleri kovaladı.Sabah gün ağarıyor.Sabaha kadar o tesiste mahsur kaldık.Yolculara bakıyorum.Kaptan,host yokken konuşuyorlar,kimisi küfrediyor.Odaya host giriyor hızlıca herkes susuyor,bir suç işlemiş gibi zifiri sessizlik.İğne düşse duyulacak.Salondan çıktığı gibi sesler yükseliyor.Sabaha kadar o kalabalık homurdandı.Ama bir Allah'ın kulu ne nedeni sordu ne hesap.

    Arada arkadaşı alıp,çıkıp arıyoruz kaptanı.Muavin host kim denk gelirse soruyoruz.Her seferinde ayrı cevap...İçeri girdiğimizde herkes dönüp bakıyor.Bizden bir haber arıyor gözleri...O koca koca adamların acziyetini,koca koca adamların köle boyun eğişlerini gördüm...

    Hülasa,biz homurdanır ama yüzüne geldimi yakamıza sahte tebessümler takmayı iyi biliriz.Gücün karşında boyun eğmeye alışmış bir topluluk olmuşuz.Sadece homurdanabiliyoruz...Ha gücümüzün yettiği varsa ezebildiğimce eziyoruz da...


    Hiç bir şey değişmiyor,çünkü biz homurdanan bir topluluğuz...

    Fazilet dönemiydi...

    Koca koca isimli,koca koca adamlar teşkilat hakkında,hoca hakkında homurdanırlardı.Ama aynı adamları birde hocanın karşısında görmenizi isterdim,ben gördüm...

    Biz homurdanan bir topluluğuz ama asla gerekeni yapmayız...Biz homurdanırız.Bilinçaltımız işgal edilmiş,biz sadece homurdanırız.

    Biz okulları arka kapılarından bitirdik.Yıllarca yüzümüze parmak salladılar.Yıllarca tehditsiniz dediler.Bu ülkenin altına dinamit koyuyorsunuz.Biz 28 şubattan sonra büktük boynumuzu kabullendik.Birbirimizi yedik teşkilatlarda...

    Demokrasi düşmanı dediler,rejim düşmanı.Demokrasiyi yıkmak istiyorsunuz dediler.Bakıyorum da şimdilerde kimmiş demokrasiyi dinamitleyenler?Bir sürü darbe planı sayıyor her gün tv ler...

    Partisi kapatılan dtp sokaklarda...Ağız dolusu tehdit...Arka sokaklarda küçük guruplar ateş topları patlatıyor...

    Tüm attıkları pislikler aslında kendilerininmiş...Kendi hesaplarını haykırmışlar yüzümüze...

    Biz mi?Biz homurdanan bir topluluğuz,iş yapmaktan sa laf yapmayı tercih eden...

    Sokakta koyun koyuna yatan çocuklar,eve ekmek götüremeyen babalar,Filistin...

    Bunlar ezberlerimiz...Üzerimize tek görev düşse on konuşur,bir iş yaparız.


    Allah'ım gayretimizi artır...
    Allah'ım ümidimizi yıkmaya çalışanlara fırsat verme...

    Allah'ım bizi bırakma...Ayaklarımızı sabit kıl...

    Fazilet dönemiydi...Aynı gün 2 ile gitmiş,bir sürü hakaret dinlemiştim.Teşkilatı suçlayanlar,lideri suçlayanlar...O kadar zor bir gündi ki...Gecenin zifirinde Ankara'da yurda dönerken metroda sana demiştim ki "Öyle mutsuzum ki,öyle üzgünüm ki Allah'ım,Öyle yorgunum ki Allah'ım şu an hiç bir şey beni mutlu edemez..."

    Halbuki sana göre güçlük mü vardı ki?Sen "Andolsun,ben galip geleceğim,elçilerimde..."yazmıştın nun'a...Ama ben unutmuştum...

    Ellerinde mor sümbülllerle bir genç kız yaklaştı yanıma.Kafamı kaldırdım.Tebessüm etti ve metronun ortasında "çiçekler çiçeklere layıktır "deyip elindeki o mor sümbülleri uzattı bana...

    Kafamdan kaynarsular döküldü.İçim öyle çoştu ki,öyle mutlu oldum ki...Metrodan inip,merdivenlerden çıkarken hadsizliğime gülüyordum ve senin büyüklüğüne hayran...


    Mehmet Şevket Eygi'nin dediği gibi "İslam davasının önünde en büyük engel müslümanlar.Ama yine ümit doluyum çünkü Allah'a güveniyorum"...

    Sana güvenimiz tam rabbim.Kalbimizi kaydırma.Eğilmesin,bükülmesin,ümitsizlik küfrüne düşmesin...

    Biz yine bu şafak vakti gün ağarırken kanayan yerlerimizi tamir edip aynı aşkla aynı şevkle yollarına düşelim...
    "Kentler bizi hiç anlamayacak ve esirgemeyecek,ucu yanmış kibrit çöpü gibi kırılacağız,Birşeyler dokunulmamış kalsın gidelim bu şehirden..."

  2. #2
    Ne zaman bu hale geldik biz?
    Ya da her zaman böylemiydik?

    Globalleşme,reel politik,bireysellik,bencillik,egolar derken derin bir yalnızlık...

    İnsanoğlu deli gibi hiç usanmadan bıkmadan ümitsizlik üretmeye,ümitsizlik tüketmeye başladı...

    Ümitsizlikten dağlar dikip altında yığılıp kalıyoruz.Davadan,liderinden,müslümanlardan,rızkından,gelece ğinden,işinden önce büyük büyük vehimler,korkular derken ümitsizlik batağında boğulmuş kalmış.

    Birisi ümitten,aşktan şevkten bahsetti mi ona aptal diye haykıran gözlerle bakıyor homurdayanlar.Sonra başlıyor yakınmaya...Her kelime kendine dair isyan kokuyor.

    Endişe,korku,ümitsizlik....

    Kötü ahlak moda...Laf sokma,intikam alma,başına gelen hiç bir şeyi beğenmeme,her konuda ümitsizlik bombardımanı kelimeler...

    Halbuki ümitsizlik kafirlerin işiydi.Daha amentüde ezberledik hayra ve şerre rıza göstermeyi ki ne vakit bir otobüsü bile kaçırsak inadına ağzında küfür cümleleri...En ufağa da en büyüğe de rıza yok...


    Ne vakit uzaklaştık insan olmaktan?Bu cümleler bizim değil ki?İğreti bile durmuyor ki içselleşmiş...

    Ne vakit sadece homurdanır olduk?
    "Kentler bizi hiç anlamayacak ve esirgemeyecek,ucu yanmış kibrit çöpü gibi kırılacağız,Birşeyler dokunulmamış kalsın gidelim bu şehirden..."

  3. #3
    Geleceğe dair hayata dair

    herşeye rağmen ama herşeye rağmen

    ümidimiz ve ufkumuzvar .....
    hayat;iman ve cihattır. Bu iki değer ve dinanizme, kim sahip olursa, zaferi onlar kazanacaktır.

  4. #4
    Ümitsizlik yapış yapış...Herşeye herkese bulaşmış...

    Her gün ümitsizlik bombaları atıyorlar üzerimize...Kimisi bile bile şeytani kimisi de "Allah için"e sığınmış...

    Ayetleri parçalara ayırıp bu senin ki bu da benim ki demişiz lisan-ı hal ile...Şirk konusunda aslan kesilen ümitsizlik kalesinin dayanılmaz savunucusu...

    Kendinin farkında olan nerde?

    Herkes diğerinin ayıbını işaret ediyor kirli elleriyle...

    Amerikanın arka sokakları bekleye dursun,nasıl olsa bekliyor.Yesin insanoğlu birbirini...İsrail zindanlarında her gün işkence altında çığlıkları arşı titreyen sen bekle.

    Biz çalışmaktan çok homurdanan bir topluluğuz...

    Herkesin önünde,siyonistin,münafığın önünde davayı yerden yere vurur,kendimize güldürür sonra en haklı hak savunucusu oluruz...

    Haramla helal savunuculuğu yapmaya kalkarız sözde hak adına...

    Bununla gurur duyarız...

    Ayna ayna söyle bize biz ne yapıyoruz?

    Sakın sakın söyleme duymaya kimsenin yüreği yetmiyor...

    Ey iblis! yetiş,tüm haramlarımızı süsle,sağdan yaklaş...

    Allah için yapalım tüm kötülükleri...

    Tüm kavramları kirlettik nasıl olsa...

    "Kentler bizi hiç anlamayacak ve esirgemeyecek,ucu yanmış kibrit çöpü gibi kırılacağız,Birşeyler dokunulmamış kalsın gidelim bu şehirden..."

  5. #5
    Ne denli bir değişim yaşıyoruz kelimeler cümleler karışıyor farkında olmak sadece sloganda kalmış benliğimizde olmayan farkı sözlerimizdemi bulmaya çalışıyoruz ne ?
    Bir değişim hemde ciddi manada kaç kez aynı yollardan girdik çıktık hiçmi ders almadık ?

    Herşey düzelecek derken kudus, kafkasya ,afganistan, ırak konuşulacak derken neden bir birimizi suçlayan insanlara dönüştük ve neden artık herkesin kendine göre doğruları ve sözleri var ?

    Yıllardır Müslümanlar zengin olmalıdır edebiyatlarıyla Müslümanların paralarını aşıranlar bugün Müslümanlar siyaset yapmalıdır sözleriyle kendi duygularını tatmin edercesine sahneye çıktılar...

    Bugün siyonizim kelimesini ağzına alamayanlar kudüsü kurtaracak hey… bugün yanındaki ve karşısındaki insanları güvendiremeyenler yeni dünyayı kuracak hey ?

    Sahi… herkesin derdi neydi herkes samimiydi herkesin amacı hedefi belliydi ozaman bu karışıklık nedendi kardeşlerine bu kindarlık nedendi.. kim ne istiyorduki makammı ,işmi veya bir yermi birileri gibi ?

    Tek dertleri bir azığı bir ümidi bilinçlice paylaşmaktı ve en ufak söz söyleyenler fitneci bozguncu ilan edildi?

    Söz savaşındayız değerlerimizi kendine zırh ve kalkan edinen bir yangındayız... Sormadan edemiyor insan herşey güzelde neden tılsım yok ve neden kafalarda soru işaretleri var?

    Daha dün birilerinde gördüğümüz hataları şimdi kendimizde görünce neden kabullenmez olduk ve neden değerlerimiz inancımız olmassa olmazımız tek tek gündemimizden çıktı ?

    Halep ordaysa arşın burda diyoruz ve ne oluyor diyoruz kaç büyüğümüz ,kaç yüreğimiz ,kaç canımız daha geçen aynı duyguları tekrarlıyor ve kaç zamanı beklememiz gerekiyor...

    Aslında bir çoğu iteatkardı sadece bazı eksikleri söylüyorlardı ne hikmetse birden kovuluyorlardı daha dün eleştirdikleri insanları baştacı ediyorlar birkaç edebiyatla gürültü kirliliği yapıyorlardı…

    Birkaç yürekdeki heyecanıda aldılar acımasızca hemde ruhsuz yürekleri ve heyecansız sözleriyle… tarihde hep öyle olmadımı ve hep arkadaki yürekler ümit olmadımı ve elbet yarında gelecek ve göreceğiz çıkılan yolu ve gelinen yolu ….
    hayat;iman ve cihattır. Bu iki değer ve dinanizme, kim sahip olursa, zaferi onlar kazanacaktır.

+ Konuyu Yanıtla

Tags for this Thread

Yer İmleri

Gönderme Kuralları

  • You may not post new threads
  • You may post replies
  • You may not post attachments
  • You may edit your posts
  •