+ Konuyu Yanıtla
4 sonuçtan 1 --- 4 arası gösteriliyor

Konu: En son ilk ağlayış.

  1. #1
    Merhum Taner PINAR kullanıcısının Görüntü Resmi
    Giriş
    Sat Mar 2007
    Konum
    Makedonya
    Yaş
    44
    İletiler
    1,637
    Blogdaki Konular
    6

    En son ilk ağlayış.

    Bir şey yapamamanın verdiği sıkıntının ortasında, dağlar tepeler aşarak gelen dertlere hoş geldin demek için ayağa kalktın..

    Nefesinin kesildiğini hissetmek.. Nasıl oluyorda nefes almama rağmen yaşıyorum.? Boşver .. Onu da ben mi düşüneceğim? yaşıyorum ya..

    Aynı iş aynı yol ve aynı güzergahtan bıktığını zannediyorsun ya.. Aldanıyorsun.. Sen o güzergahı değiştirdiğin anda sen olmayacaksın.. Ve sen, senden başkasıyla yapamazsın..

    Sıkılıyorum ve daralıyorum ya.. O halde varım..

    Kalp kırıyorum, balta ile saldırıyorum hayatın yanlışlarına.. İçimdeki çocuğu öldürdüm..

    Hani derler ya.. "İçindeki çocuğu dinle.." Ne çocuğu yahu içimdeki benden yaşlı.. Saçı sakalı ağarmış bir ihtiyar var içimde.. Yada ben öyle hissediyorum..

    Ahh anne!

    nerdesin ? kucakla beni, sar sarmala sıkıca ve başımı okşa.. Anne bu sana belkide ilk hitabımdır.. Evet ilk defa sana sesleniyorum biliyorum beni duyamıyorsun..

    Ben hata ettim anne .. ben büyüdüm .. evet maalesef büyüdüm.. Anlamadım nasıl bu kadar sene eskittiğimi ama büyüdüm işte yazıklar olsun .. Büyüdüm..

    Büyüdükçe yerim daralıyor ,büyüdükçe çok hızlı ihtiyarlıyorum, içimdeki çocuk neredeyse ölecek.. ve ben ondan daha gencim.

    Güzel günleri aradım, güzel insanlar tanıdım, ihanetler gördüm, itildim, sevildim, nefret edildim....

    Çok sevindiğim anlar oldu, güldüm..

    Ama hiç ağlayamadım..

    Boğazım düğümlendi, konuşamadım, acı su doldu damaklarıma, dişlerimi ağrıttım sıkarken, dudaklarımı ısırdım.. Ama ağlayamadım..

    Ağlamayı öldürdüm ben..

    Canım yandığında ağlıyamıyorum, bunaldığımda ağlıyamıyorum, derdimi anlatamadığımda ağlıyamıyorum.. Merak ediyorum ben bebekken ağlarmıydım?

    Ben ağlamayı bilmiyorum..

    Taşıdığım yükün ağırlığı kantarda gram etmez ama içimde o kadar ağır ki. Nasıl olsa halleder ya bu çocuk.. Yüklenin ey ahali..

    Değerimi bilmiyorum satıldığım anlarda dahi kaç ettiğimi bilemedim. Ben kendime değer vermedim hiçbir zaman.. Belki de ondandır..

    Küçükken iğneleri asker yapıp savaştırırdım,
    toprağın tadına da baktım,
    sokak ortasında bir kaç kişi tarafından dövüldüm,
    bir kaç kişi ile bir zavallıyı dövdüm, paramı çaldırdım, onurumu kırdırdım, hakaret gördüm, hakaret ettim, sövdüm, sövüldüm..

    Yalnızım.. Koca bir kalabalığın ortasında yalnızım.. Sabahları aynaya baktığımda şaşırıyorum.. Kendimi her görüşümde ben bu muyum diyorum..

    Bu benmiyim_?

    ve ağlıyorum işte sonunda ağlıyorum sadece senin için ağlıyorum. Beni tek duygulandıran ve gözyaşlarımın dökülmesini sağlayan sensin..

    duymuyorsun biliyorum.. olsun ben hem yazıyorum hem ağlıyorum..

    Sadece senin için .. ağlıyorum.. büyüdüm ben.. yazıklar olsun ki.. büyüdüm.. Büyüttüler beni.. Şimdi birilerine karşı durabiliyorsam eğer defalarca yıkıldığım içindir..

    Nasıl yıkacağımı ve nasıl yıkılabileceğimi biliyorum.

    Her pisliği gördüm.. O kadar pislik gördüm ki artık temizi ayırd edebiliyorum.. Dünya çok pis bir yer..

    Bu hayatın içerisinde yalnızım ve sadece sen aklıma geldiğinde ağlıyorum.

    Çünkü ilk yıkılışım senin gitmenle oldu..

    Sen gittin ya .. Ben farkında bile değildim.. O yüzden şimdi ağlıyorum..


    Ve temizi kaybediyorum.. Yine pisleniyorum.. hissediyorum..
    Allah indinde Din İSLAM dır.Kendine başka din ve başka peygamber arayanlara veyl olsun..

  2. #2
    çokk güzel duygular ...
    Önce yüreklerimizdeki Kudüs'ü işgal ettiler.
    Biz savaşı önce yüreklerimizde kaybettik...

  3. #3
    AHDE VEFA ibrahim DEMİRCİ kullanıcısının Görüntü Resmi
    Giriş
    Fri Feb 2007
    Konum
    kayseri/yahyalı
    İletiler
    2,598
    Blogdaki Konular
    11
    Alıntı Taner PINAR tafarından gönderildi Mesajı Göster
    Bir şey yapamamanın verdiği sıkıntının ortasında, dağlar tepeler aşarak gelen dertlere hoş geldin demek için ayağa kalktın..

    Nefesinin kesildiğini hissetmek.. Nasıl oluyorda nefes almama rağmen yaşıyorum.? Boşver .. Onu da ben mi düşüneceğim? yaşıyorum ya..

    Aynı iş aynı yol ve aynı güzergahtan bıktığını zannediyorsun ya.. Aldanıyorsun.. Sen o güzergahı değiştirdiğin anda sen olmayacaksın.. Ve sen, senden başkasıyla yapamazsın..

    Sıkılıyorum ve daralıyorum ya.. O halde varım..

    Kalp kırıyorum, balta ile saldırıyorum hayatın yanlışlarına.. İçimdeki çocuğu öldürdüm..

    Hani derler ya.. "İçindeki çocuğu dinle.." Ne çocuğu yahu içimdeki benden yaşlı.. Saçı sakalı ağarmış bir ihtiyar var içimde.. Yada ben öyle hissediyorum..

    Ahh anne!

    nerdesin ? kucakla beni, sar sarmala sıkıca ve başımı okşa.. Anne bu sana belkide ilk hitabımdır.. Evet ilk defa sana sesleniyorum biliyorum beni duyamıyorsun..

    Ben hata ettim anne .. ben büyüdüm .. evet maalesef büyüdüm.. Anlamadım nasıl bu kadar sene eskittiğimi ama büyüdüm işte yazıklar olsun .. Büyüdüm..

    Büyüdükçe yerim daralıyor ,büyüdükçe çok hızlı ihtiyarlıyorum, içimdeki çocuk neredeyse ölecek.. ve ben ondan daha gencim.

    Güzel günleri aradım, güzel insanlar tanıdım, ihanetler gördüm, itildim, sevildim, nefret edildim....

    Çok sevindiğim anlar oldu, güldüm..

    Ama hiç ağlayamadım..

    Boğazım düğümlendi, konuşamadım, acı su doldu damaklarıma, dişlerimi ağrıttım sıkarken, dudaklarımı ısırdım.. Ama ağlayamadım..

    Ağlamayı öldürdüm ben..

    Canım yandığında ağlıyamıyorum, bunaldığımda ağlıyamıyorum, derdimi anlatamadığımda ağlıyamıyorum.. Merak ediyorum ben bebekken ağlarmıydım?

    Ben ağlamayı bilmiyorum..

    Taşıdığım yükün ağırlığı kantarda gram etmez ama içimde o kadar ağır ki. Nasıl olsa halleder ya bu çocuk.. Yüklenin ey ahali..

    Değerimi bilmiyorum satıldığım anlarda dahi kaç ettiğimi bilemedim. Ben kendime değer vermedim hiçbir zaman.. Belki de ondandır..

    Küçükken iğneleri asker yapıp savaştırırdım,
    toprağın tadına da baktım,
    sokak ortasında bir kaç kişi tarafından dövüldüm,
    bir kaç kişi ile bir zavallıyı dövdüm, paramı çaldırdım, onurumu kırdırdım, hakaret gördüm, hakaret ettim, sövdüm, sövüldüm..

    Yalnızım.. Koca bir kalabalığın ortasında yalnızım.. Sabahları aynaya baktığımda şaşırıyorum.. Kendimi her görüşümde ben bu muyum diyorum..

    Bu benmiyim_?

    ve ağlıyorum işte sonunda ağlıyorum sadece senin için ağlıyorum. Beni tek duygulandıran ve gözyaşlarımın dökülmesini sağlayan sensin..

    duymuyorsun biliyorum.. olsun ben hem yazıyorum hem ağlıyorum..

    Sadece senin için .. ağlıyorum.. büyüdüm ben.. yazıklar olsun ki.. büyüdüm.. Büyüttüler beni.. Şimdi birilerine karşı durabiliyorsam eğer defalarca yıkıldığım içindir..

    Nasıl yıkacağımı ve nasıl yıkılabileceğimi biliyorum.

    Her pisliği gördüm.. O kadar pislik gördüm ki artık temizi ayırd edebiliyorum.. Dünya çok pis bir yer..

    Bu hayatın içerisinde yalnızım ve sadece sen aklıma geldiğinde ağlıyorum.

    Çünkü ilk yıkılışım senin gitmenle oldu..

    Sen gittin ya .. Ben farkında bile değildim.. O yüzden şimdi ağlıyorum..


    Ve temizi kaybediyorum.. Yine pisleniyorum.. hissediyorum..

    duymuyorsun biliyorum.. olsun ben hem yazıyorum hem ağlıyorum
    EĞRİ CETVELDEN,DOGRU ÇİZGİ ÇIKMAZ

  4. #4
    Hani derler ya.. "İçindeki çocuğu dinle.." Ne çocuğu yahu içimdeki benden yaşlı.. Saçı sakalı ağarmış bir ihtiyar var içimde.. Yada ben öyle hissediyorum..

    Daha önce bu yaziya neden denk gelmedim bilmiyorum ... Cok cok güzel.

+ Konuyu Yanıtla

Yer İmleri

Gönderme Kuralları

  • You may not post new threads
  • You may post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •