Kübra YILMAZ

  1. uçmalıyım ben

    Uçmalıyım ben...


    Hazan saran bir mevsimi aşıp nevbahar olmalıyım

    Belki bir gonca,renkten renge bulanmalıyım.

    Çehrem gülmeli,ben açılmalıyım yeni ufuklara...


    Yeni yeni gülüşlerim,özünde saklayıp ruhumu,

    Sevdalanmalıyım güneşin doğuşuna kanmalıyım.

    Pişirip yüreğimi aşk hanında,cıvıltılara aldanmalıyım.


    Gözlerime dokundurup masumiyeti,ışıl ışıl ağlamalıyım.....
    Categories
    Katagorisiz
  2. Tövbe vadisi

    İki damla gözyaşı, tövbenin süsüdür. İki damla gözyaşı tövbesinin belgesidir. Gecenin koyu karanlığı içinde açılan avuca damlayan iki damla gözyaşı, duanın kanadıdır.
    Duayla çiçek açan tövbenin, vicdanın, kalbin, aklın, kısacası bütün vücudumuzun dile gelip:

    “Affeyle Allah’ım, sen bildirdin; ben bilemedim!

    Affeyle Allah’ım, sen öğrettin; ben unuttum!” demesidir.

    Beşer olmanın, insanlığın, insanın; insanı düşürdüğü yerde
    ...
    Categories
    Katagorisiz
  3. tut elimden....beni çocukluğuma götür...




    Baba tut elimden
    Beni çocukluğuma götür hadi...!

    Tut ellerimden baba tut...
    Uçurumun kenarındayım...
    İtildim... Düştüm düşeceğim!
    Baba yüreğim alazlarda
    Yandı... Yanıyor!


    Sevda çöl dedin... Dikkat et dedin...
    Bir an için unuttum baba, sevdim!
    Şimdi çöl ortasında yalnızlığımla susuyorum mutluluğa!

    Baba tut elimden ...
    ...
    Categories
    Katagorisiz